حرکت قلم، میزان فشار دست، تناسب اجزای حروف و هماهنگی میان سفیدی و سیاهی صفحه، مجموعه ای از ظرافت ها را شکل می دهند که در کنار یکدیگر به نوشته شخصیت و هویت بصری می بخشند. «آداب خوشنویسی» از همین منظر می تواند دریچه ای برای توجه بیشتر به اصول و ظرافت هایی باشد که در شکل گیری یک اثر خوشنویسانه نقش دارند. نام غلامحسین امیرخانی با بخش مهمی از تاریخ معاصر خوشنویسی ایران گره خورده است. حضور او در این اثر، به کتاب ارزش آموزشی و هنری ویژه ای می بخشد و نمونه های خوشنویسی او امکان مشاهده دقیق تر نسبت میان قاعده، تجربه و زیبایی را فراهم می کند.پیشگفتار شروین وکیلی نیز زمینه ای برای ورود به فضای فکری و فرهنگی اثر در اختیار خواننده قرار می دهد. قطع رحلی، چاپ گلاسه و جلد گالینگور، امکان ارائه آثار خوشنویسی را با کیفیت بصری مناسب فراهم کرده است. «آداب خوشنویسی» می تواند برای هنرجویان و استادان خوشنویسی، علاقه مندان به هنرهای سنتی و پژوهشگران فرهنگ و هنر ایران جذاب باشد؛ کتابی که مخاطب را به تماشای دقیق تر خط و درک رابطه میان مهارت، انضباط، زیبایی و اندیشه در هنر خوشنویسی دعوت می کند.
دیدگاه خود را بنویسید